Karol Krzysztof Podiebradowicz

Karol Krzysztof Podiebradowicz urodził się 22 maja 1545 r. w Oleśnicy. Był jedynym synem księcia Jana ziębicko-oleśnickiego i jego pierwszej żony Krystyny Szydłowieckiej. W 1558 r. odbył podróż po Europie i później przebywał na dworze cesarza Ferdynanda I, gdzie był także obecny przy śmierci cesarza.

5 sierpnia 1565 r., podczas pogrzebu Ferdynanda I, niósł wraz z innymi książętami jego trumnę do katedry św. Stefana. 28 lutego 1565 r. odziedziczył po ojcu księstwo ziębickie i oleśnicką część księstwa oleśnickiego, zaczynając jednocześnie walkę z długami i starania o stabilizację majątku. 14 kwietnia 1565 r. witano go w Ząbkowicach jako nowego pana; w wielkim tygodniu zastawił Ząbkowice czterem braciom von Canitz.

W 1566 r. zastawił Ząbkowice na trzy lata Kacprowi Senitzowi. Podczas zjazdu Rzeszy w Augsburgu w 1566 r. prowadzono rozmowy w sprawie małżeństwa Amelii z Karolem, księciem ziębickim. Amelia była córką Filipa I. Małżeństwo nie doszło do skutku. Amelia później zamieszkała w klasztorze.

Karol Krzysztof zaspokoił częściowo żądania macochy i 13 listopada 1568 r. sprzedał bratankom swoją część księstwa oleśnickiego. Z początkiem 1569 r. prowadził pertraktacje w sprawie sprzedaży całego księstwa ziębickiego, lecz rozmowy z braćmi von Canitz nie powiodły się. Ostatecznie księstwo nabyto dla korony czeskiej przez cesarza Maksymilan II za 38 000 talarów, po czym na sprzedaż przystano środki z kameralnych dóbr. Karol Krzysztof nie doczekał zakończenia tych transakcji i zmarł w Oleśnicy.

Został pochowany w księskim grobowcu w kościele parafialnym w Oleśnicy. W 1579 r. obok głównego ołtarza stanęło jego epitafium, wykonane zapewne przez Hansa Gruytera, zwanego Fleiser, którego fundatorką była kuzynka księcia Barbara von Biberstein.